Fostudagskvold a sofanum heima.
Eg vissi ekki ad tetta gæti verid svona gott. Eg hef ekki setid svona lengi a netinu sidan i sumar tegar eg og nyi sofinn heima urdum bestu vinir.
Eg og tolvur. Tetta er allt ad koma. Sidan eg fekk tolvu a donsku verdur tessi framandi tolvuverold mer alltaf skyrari og skyrari. Gluggarnir sem koma upp vid hin ymsu tækifæri segja manni hvad madur a ad gera eda hvad er ad. Tad skildi eg ekki tegar tolvur voru a ensku, ta var tetta bara utlenska, oskyljanlegt tolvumal, og ta var bara giskad a yes, no, cancel eda ok. En afbryd, ja og nej, tad er allt annad.
Svo nu erum eg og nja tolvan alltaf ad verda nanari og nanari. Vista, facebook, sketch up.. ekkert mal. Og nu er eg buin ad umstilla blogg instillingarnar minar og tid getid kvittad fyrir komuna ad vild.
Eg er kat. I sidustu viku vanntadi mig oskaplega fjolskyldu i kring um mig tvi ad eg uppgotvadi ad eg valdi mer krisunam. Tad tydir krisu næstu fimm arin. Ekkert er rett, ekkert er rangt, tad er alltaf hægt ad gera meira. Tu kemur alltaf til med ad turfa ad gera betur to tu hafir gert mjog vel! En ta er bara ad takka aralangri krisu sidan um 12 ara aldurinn fyrir langa og goda reynslu sem hefur kennt mer ad brosa i gegnum krisurnar.
Eg komst ad tvi i samradi vid Bryndisi a msn adan ad bros ættu ad vera a top 10 fyrir markmid lifsins. Tad sannar lika ad undirhokur hljota ad koma fra andskotanum, tad getur ekki verid rett ad madur verdi ljotari tegar madur brosir. Afi, eg vil ekki heyra minnst a undirhokur tegar eg kem heim.
Fyrir utan verkefni i skolanum er mer buid ad takast ad baka smakokur, tvisvar, kaupa mer rum og mottu i ikea, stilla jolastjornu i stofugluggann, gera jolaskreytingu med dagatalakerti. Va eg er ordin fullordin, ekkert sukkuladi dagatal, DAGATALAKERTI! Eg er min eigin husmodir. Svona verdur madur ad gera tegar allar adrar mædur eru langt i burtu.
Malverkid hangir lika a sinum stad og mynnir mig a ad eg er 22ggja, skuldbundin. Eg get ekki yfirgefid tad strax en tegar eg verd buin med trju ar i arkitektaskolanum fer tad i possun og tolvan verdur ordin passlega gomul til ad fa ser nyja. Ta er ekkert sem heldur i, bara ut i heim ad, teikna, sigla, kafa, ljosmynda, gud ma vita hvad. Brosa ef allt annad trytur. Eg verd bara ad fara einu sinni a flakk i vidbot adur en eg eignast born.
Eg fretti i gær ad tvær af islensku stelpunum sem voru med mer i lydhaskolanum eru olettar. I skolanum voru 60 danskar stelpur, 6 islenskar. I dag er 0 donsk olett, 2 islenskar. Er tetta edlilegt? Hvad er ad gerast? Erum vid komin med leid a ad vera litil tjod? Edlilega spyr madur sig.
Eg sef tess vegna i eins og half metra hau rumi tvi tangad komast engir karlmenn. Alein og alveg orugg. Kemst a fætur med hjalp nagrannanna, skrufa sjalf saman hillur, ber rum upp a fimmtu hæd med hjalp ikea mannsins, redda tolfumalum med hjalp donsku og svona spjara eg mig prydilega, sjalf og med hjalp folksins i kringum mig.
En eg hlakka oskaplega til ad koma heim a jolunum og turfa ekki ad gera alveg allt sjalf.
Sjaumst bradum.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
3 comments:
Ég segi bara eins og unglingarnir, gott blogg!!
Mikið er gott að heyra að þú ert orðin fullorðin og svona sátt við lífið og tilveruna. Ég hlakka líka mikið til að fá þig heim, við munum hafa það þvílíkt kósý um jólin.
Gott að geta commentað, ég var búin að skrifa heilmargt við síðasta blogg en gat svo ekki sent það. Ég verð samt að minna þig á að við vorum búnar að ræða að tækið góða heitir brauðrist en ekki ristavél:-)
Sjáumst fljótt,
Knús Björk frænks
Nau nau, bara ný síða fyrir mig til að fylgjast með:) hlakka til að sjá þig um jólin. Hvenær kemuru heim? Er vel til í að reyna að toppa fimm tíma spjallið kannski samt ekki gott að gera það í sundi. Þá soðnum við í hel:)
hæ hæ magga mín
Nú varstu að fara frá mér í dag og ég er bara strax farin að sakna þín... eiginlega bara rosa mikið. Ekki þó svo mikið að ég sé farin að hugsa... en það hlýtur að koma að því ;-)
Þetta blogg er skemmtilegt (eftir umræður okkar um blogg síðasta sumar)... svona eiga blogg að vera og ég á eftir að lesa það reglulega svona fyrst að ég fann það loksins.
Stórt knús :-*
Post a Comment