Friday, November 5, 2010

París

Nú er ég búin ad vera i Paris i tvo mánudi. Til ad gera langa søgu stutta..

Ég kom og eignadist strax vinkonu, sólina. Madur tarf nefninlega ekki ad tala frønsku til ad vera vinur sólarinnar og hún hélt mér félagsskap fyrstu dagana. Ég gekk um og mátadi borgina, athugadi hvernig hún passadi mér, sá spegilmynd mína i búdarglugga, og hún fór mér bara vel. Ég skellti mér á hana. Keipti croissant og kaffi, baguette og confiture, fromage de chevre, mulles et frites, mousse de canard og vin rouge. Já fullt af vin rouge.

Og innan tídar átti ág heima i litlu takherbergi spottakorn fra Sigurboganum, var farin ad stautast á fronsku med gorrmæltu rr í skólastofum Sorbonne og mæta á hverjum midvikudegi i Rue de Than tar sem mín beid Henri. Ó já af ógleymdum Henri.

Ég er búin ad hitta fólk. Svo dæmi séu tekin:
Priyu frá Ástralíu, sem á indverska foreldra og eydir øllum sumrum hjá fjøslkyldu sinni á Fiji, tar sem hú er fædd.
Kine frá Noregi, alin upp hjá einstædri módur, flugfreyju hjá SAS. Tær hafa ferdast út um allan heim. Kine er á leid til Madagascar eftir jól.
Ali frá Iran, sem er tekktur bladamadur í heimalandi sínu en er fluttur til Frakklands til ad hafa meira tjáningarfrelsi. Hann skrifar enntá fyrir dagbladid í Iran. Ali talar hvorki ensku né frønsku.
Emmanuel frá Svítjód sem er ordin besti vinur Ali. Teir eiga samskipti og skemmta sér konunglega á strákamáli, tar sem teir eiga ekkert sameiginlegt tungumál.
Julie frá Danmørku, sem er ad standa sig med glæsibrag i stjórnmálafrædi í frønskum háskóla í París.
Søndru sem er frønsk. Já ég er búin ad eignast eina franska vinkonu. Hún flutti til Japan í sídustu viku.

Tad er spennandi ad vera ungur i Parísarborg og hédan í frá fáid tid ad fylgjast nánar med. Tad sem markadi tímamótin var ad mamma og pabbi komu í heimsókn. Pabbi baud í Effelturninn og vid fórumm øll upp á topp, tar sem vid bidum í rød "eins og fé á leid til slátrunnar" eins og mamma ordadi tad.

Mamma og Pabbi. Tid erud yndisleg.
Og amma og amma og amma. Eg hugsa svo oft til ykkar.
Fødur- og módursystur, tid erud líka ofarlega i huga mér.
Svo ekki sé minnst á øll børnin.

Bloggid er hafid. Hér verda byrtar reinslusøgur, smáar sem stórar og vonandi myndir med.
Innan skamms..
Ykkar Magga.

2 comments:

Björk said...

Jei, loksins blogg. Það verður gaman að fylgjast með hér ;-)
Við hugsum líka oft oft til þín!
Svaka flott mynd og foreldrunum :-)

Tóta said...

Takk fyrir ad vera byrjud ad blogga elsku Maggan mín. Thú skrifar svo skemmtilega ad thad er allgjør fornøjelse ad lesa. Ég hlakka til ad lesa fyrstu ferdabókina sem thú gefur út;)
Og ég hlakka til ad verda einn af áfangastødunum thínum á ferdalaginu thínu og jafnvel fá ad slást í før med thér smá spotta...
Njóttu Parísar fagra snót og skrifadu fljótt aftur.
Beijinho