HUGS, januar, einvera..Toppurinn

Gott kvold og gledilegt ar og allt tad.
Ta er eg komin til baka til Kaupmannahafnar eftir yndislegt jolafri a Islandi. Tar, bros og allt i bland.. hvad er betra en tilfinningaflædi og ofurHUGS? Jah, kannski adeins eitt, pasa fra HUGSI med felogunum ur Grace Anatomy. Tau stodu mer vid hlid gegnum surt og sætt i friinu og fylgdu mer meira ad segja alla leid til Kaupmannahafnar en a laugardaginn vard serian sem eg fekk i jolagjof buin. Kannski eins gott tar sem eg var farin ad halda ad eg væri Meredith Grey og tetta var allt ad gerast a milli min og McDreamy. Vegna innlifunnar minnar i tættina HUGSADI eg ad tad væri æskilegt ad taka mer svo sem viku fri fra ahorfi. Og hvad geri eg a medan; nu HUGSA, tad er augljoslega ekkert annad i stodunni, eda er tad bara eg?
Eitt af tvi sem eg HUGSADI i gær var ad eg tyrfti ad fa mer mann og born sem fyrst svo eg hefdi um einhvern annan ad HUGSA en sjalfan mig; HUGSA hvort eg eigi ad borda hrokkbraud i hadeginu og ristad braud i kaffinu eda ofugt, HUGSA hvort eg eigi ad tvo halfa tvottavel med ljosu eda bida tar til eg næ i heila vel (sem gerist ekki tvi eg geng bara i svortu), HUGSA hvort eg eigi ad kaupa canon eos myndavel eda canon powershot, HUGSA hvort trappa eigi frekar ad vera teiknud 10 cm til hægri eda 10 cm til vinstri, HUGSA hvort eg eigi ad nota sunnudagskvold i tolvunni, fyrir framan sjonvarpid eda lesandi bok. Hvad verd eg anægdust med ad gera? Ætli eg verdi fegin ad vera buin ad tvo ljosa tvottinn eda er tad soun a rafmagni? I rauninni væri meira uppbyggjandi ad lesa bok en eg tyrfi lika ad sortera myndir i tolvunni........aaaa.... Eg verd vitlaus. Og eg vil ekki heyra minnst a luxusvandamal. Tetta er alvarlegt. Heilinn minn fær aldrei fri, stodugt HUGS.
Nu tess fyrir utan blasa kaldir vindar i Kaupmannahofn sem minna mig a ad eg er ekkert svo langt ad heiman eftir allt saman. Spaid samt i ad vera tad akvedin i islensku januar skammdegis tunglyndi ad tad fari i rauninni i taugarnar a manni hvad se bjart uti kluk kan 9 a morgnanna. "Birtan er bara blekking tvi tad er samt vetur og ogedslega kalt" (er tad fyrsta sem eg HUGSA tegar eg opna augun a morgnanna) (Næsta; "Mig langar geggjad i Cheerios en kannski eg fai mer hafragrjon til ad spara cheeriosid"). En tegar lidur tekur a daginn verdur yfirleitt allt betra og eg HUGSA ad januar se ekki svo slæmur eftir allt saman.
En eg er ad HUGSA um ad fara ad sofa.

Sidustu HUGS i lok bloggs:
Pabbi, ef eg hefdi verid strakur, Jon hvad? Tad hefdi klarlega ekkert farid mer nema Hugsi.
Sigridur eg er buin ad HUGSA til tin.
Veigar frændi, til hamingju med daginn.
og
Eg bid ad heilsa Gudnyju frænku.

Goda nott. Nu ætla eg i draumaheim i stad hugsiheims, en tar gerist ekkert minna.